Editie 2 – 13 mei

Wanneer ben je begonnen met gitaarspelen?

Ik ben op mijn negende begonnen met gitaarspelen omdat mijn ouders vonden dat ik een instrument moest leren spelen. Aangezien mijn vader drummer was in een top-40 band, heb ik thuis geprobeerd te leren drummen op mn pa’s kit, maar daar vond ik niks aan dus koos ik gitaar. Ik heb 3 jaar klassiek les gehad in Kroatië, wat me na verloop van tijd de keel uit begon te hangen omdat ik liever blues en rock wou spelen. De leraar beloofde me eind van het jaar La Grange van ZZ Top, mijn favo nummer toen, te leren maar dat heeft die flikker nooit gedaan. Ik gebruik graag dit interview in Nederland, 1600 km verderop, om hem een trap na te geven. Toen ik naar Nederland kwam was ik blij dat ik geen gitaar meer had zodat ik niet meer uren hoefde te oefenen van mn pa. Na 4 jaar pauze kwam ik op mn 16e in een klas bij een jongen die Hendrix en Cream speelde waarna ik de geest weer kreeg en elke dag uren oefende op mn eerste elektrische gitaar en een ouwe versterker die ik op zolder vond. Ik heb echt jarenlang alle Guitar Ones en Gitaristen gekocht om alle nummers, licks en riffs te leren.

Wat betekent gitaarspelen voor jou precies?

Vrijheid. Zodra je een gitaar pakt kun je een eigen wereld om je heen creëren die past bij je gemoedstoestand op dat moment. Je kunt je uitdrukken en alles van je afspelen. Er zit heel veel leven in zo’n simpel stuk hout en als je er een versterker en wat pedalen aan toevoegt, heb je een heel universum die je onbeperkt kunt blijven verkennen. Ik ben nog geen instrument tegengekomen dat zo veelzijdig is als de gitaar. Zodra ik die gevonden heb koop ik ze allemaal op en maak er een mooi paasvuur van.

Favoriete gitaristen?

In het begin Billy Gibbons en Ritchie Blackmore. Later Stevie Ray Vaughan. Gibbons omdat hij van die lekker groovende songs heeft met simpele partijen uitgevoerd met chirurgische precisie. Blackmore omdat hij klassiek met blues en rock mengde met snelheid en agressie. SRV was degene die me omver blies met zijn manier van blues spelen. Heel hard werken en heel veel ballen. De laatste jaren vind ik Marc Ribot helemaal te gek. Die avant-garde stijl bij John Zorn en blues bij Tom Waits; je krijgt altijd iets verassends te horen.

Verder Jimi Hendrix, Jeff Beck, Jimmy Page, Eric Clapton, Tommy Iommy, Alvin Lee, Rory Gallagher, Zoot Horn Rollo, Duke Robillard, Uli Jon Roth, Jimmy Herring, Scott Henderson, John Scofield, Mike Stern, Pat Metheny, John McLaughlin, Larry Coryell, Pat Martino, Robben Ford, Robert Fripp, Anton Goudsmit, Jan Akkerman, Wout Kemkens, Rocco Ostermann, Dusty Ciggaar en vele anderen.

Wat verwacht je of wat vind je van het maandelijkse Guitar Matrix Festival?

Een super initiatief om jongere gitaristen kennis te laten maken met het vak, de gear en de idiotie. Ik verwacht een volle zaal die compleet uit z’n voegen barst door een springende en juichende menigte zodra ik één noot op mn gitaar gespeeld heb waarna het dak instort op mijn hoofd en ik een legende word. Op mn 33e, 6 jaar te laat.

Gitaren

Ik ben opgegroeid met Fender en dat zal altijd mijn grote liefde blijven. Op moment speel ik een Custom Shop ’60 tele, CS ’56 Strat, Gibson ES-335 met P90′s voor wat zwaardere nummers in drop c of a en een Worlatron Sonophonic. Voor slide gebruik ik een Gibson SG uit ’75 met mini humbuckers en een Eastwood Delta 6.

Pedalen

Mijn belangrijkste pedalen zijn Carl Martin Plexitone, MXR Custom Badass ’78 distortion, Dr. No Octofuzz en Strymon Timeline delay.

Versterkers

Op moment gebruik ik een Two Rock Studio Pro 35 top en een The Valve 2/50 top als backup. Two Rock is simpelweg het beste wat ik in al die jaren gehoord heb. Zo simpel en doeltreffend dat je het bijna niet kunt geloven. Het is een superklein 1-kanaals topje die heel groot klinkt. Een paar goeie pedalen erbij en je bent klaar. Grapje, je bent als gitarist NOOIT klaar.